Δεν ξέρω πως τα κατάφερα και πάλι!
Δεν προλαβαίνω τιποτα!
Ολη μέρα τρεξιμο και αγχος!
Ουφ ....
Μεσα σε ολα οσα εχω στο κεφάλι μου ΟΜΩΣ αποφάσισα να κάνω και κάτι για τη Βασια!
Η αλήθεια ειναι οτι την εχω χάσει καιρό!
χμμμμμ ...... απο την ωρα που εγινα μανουλα θα έλεγα!
στα κλεφτά συναντιόμαστε ...... τις ώρες που το σπίτι ησυχάζει!
Εκείνες τις ώρες ήταν που γεννήθηκε και το "Της νύχτας τα καμώματα"
Χανόμαστε ..... βρισκομαστε!
Και αυτή η δουλειά γίνεται συνεχεια!
Αν κάποιος πολιτικός μου έταζε ότι η μέρα μου θα διαρκούσε 45 ωρες μα το θεό θα τον σταυρωνα και με τα 2 χερια!!!!!!!!!!!!
Επειδή όμως διαρκει μόνο 24 ωρες απο τις οποιες
οι 10 ωρες πανε στο γραφείο
οι 6 στην μικρη μου (αδικια ξερω .... αλλά τι να κάνω)
οι 2 στο σπίτι
και οι 6 στον ύπνο
αποφάσισα να χαρίσω τις 2 του σπιτιου κάθε Πέμπτη στην Βάσια!!!!!!!!
Ξεκίνησα μαθήματα decoupage λοιπον και είμαι πολύ πολύ χαρούμενη
γιατι το 2ωρο αυτό ειμαι με την Βασια!
Οι δυό μας ........ ολομόναχες!
Εχω κάνει ενα μάθημα μόνο αλλά είμαι πολύ ενθουσιασμένη!
Η αλήθεια είναι οτι δεν περιμενα να βρω κατι σε μια μικρη επαρχιακή πόλη!
Να όμως που είχα άδικο!
Αυτό λοιπόν είναι το έργο μου στο πρώτο μάθημα με τη βοήθεια της δασκάλας φυσικα
και αυτή είναι η συνέχεια
πως σας φαινεται;
Δεν τα εχει δει η "δασκαλα" ακόμα αλλά κατι περισσοτερο ξερετε εσεις απο εμενα!
