η ΧΑΡΑ της Φέλιας ....

Αλήθεια πως να ξεκινήσω;

Ήδη τα μάτια μου έχουν βουρκώσει .... 

22 περιστεράκια πέρασαν την πόρτα του σχολείου!

Το προαύλιο αχανές ...... και εκείνα τόσο μικρά!

Φοβισμένα!

Και εκείνη άνοιξε τις φτερούγες της ... τα 22 περιστεράκια στριμώχτηκαν από κάτω ..... να τα αγκαλιάσει ..... να τα προστατεύσει .... να τα οδηγήσει!

Το ταξίδι ξεκίνησε πέρσι το Σεπτέμβρη ... και τελείωσε σήμερα ... 2 χρόνια σχεδόν μετά ....

Ένα ταξίδι όμορφο!

Γεμάτο αγάπη!

Πολύ αγάπη!

Και τα περιστεράκια έκλαιγαν!

Την αγκάλιαζαν και έκλαιγαν!

Και εκείνη δάκρυσε!

Και η φωνή της έσπασε!

Πως να χωρέσει τόση αγάπη στα γραφόμενά μου!

Πως μπορούν τα λόγια να περιγράψουν τόσο έντονα συναισθήματα!

Είναι φτωχά ....

κάθε λέξη μοιάζει μηδαμινή μπροστά στα δάκρυα που κυλούν!

------------------- 

Χθες το απόγευμα καθόμασταν με την Φέλια στο μπαλκόνι και κάναμε πρόβα τα λόγια της για την γιορτή του σχολείου .....

- μαμά θέλεις να σου περιγράψω τη ... ΧΑΡΑ μου;

- είσαι χαρούμενη; της λέω

- δεν είμαι χαρούμενη , δηλ είμαι και λίγο χαρούμενη αλλά έχω τη ΧΑΡΑ μου! Άκου ....

Είναι όμορφη η ΧΑΡΑ μου!

Και τα μάτια της λάμπουν!

Και το χαμόγελό της είναι πάντα φωτεινό!

Και τα μαγουλάκια της, μαμά, είναι πάντα ροζ!

Και το πρόσωπό της είναι καθαρό .... πως λες εσύ μαμά , πρόσωπο φεγγάρι, έτσι είναι!!

Και μυρίζει όμορφα η ΧΑΡΑ μου!

Για βρες τώρα! Ποια είναι μαμά η ΧΑΡΑ μου;

Ναι!

Μπορούσα να την βρω!

Ήταν εύκολο για εμένα!

Έκλεισα τα μάτια και την έφερα μπροστά μου!

Όταν τα άνοιξα είδα ένα δάκρυ να κυλάει στο μάγουλο της Φέλιας!

Με αγκάλιασε ....

Το κορμάκι της σπαρταρούσε πια!

- Και άμα φύγει από το σχολείο; Πως θα την βλέπω; Θα περάσουν τα χρόνια και δε θα την ξαναδώ ......

Πως να της εξηγήσω πως ακόμα και αν δεν την αγγίζει εκείνη θα είναι εκεί;

Πίσω από κάθε της σκέψη ....  κάθε της πράξη ....

Θα είναι πάντα η ΧΑΡΑ της!

Εκείνη που ήταν ταυτόχρονα δασκάλα, ψυχολόγος, μαμά, δικηγόρος ....

Εκείνη με το "πρόσωπο φεγγάρι" που σήμερα έλιωνε από περηφάνια για τα περιστεράκια της!

Εκείνη που σήμερα μοιράστηκε με εμάς τους γονείς τις στιγμές τους .....

Που τα έβαλε για τελευταία φορά κάτω από τις φτερούγες της .....

και δυνάμωσε τόσο τα φτερά τους .... για νέα ταξίδια!

κυρία ΧΑΡΑ ευχαριστούμε

για το πανέμορφο αυτό ταξίδι!

Να είναι οι φτερούγες σας δυνατές και πάντα ανοιχτές .... γεμάτες αγάπη!!!!

Θα κλείσω με μάτια βουρκωμένα (μα πόσο πρωτότυπο χαχαχαχαχα)  και με το δώρο μας ....  

Καλό καλοκαίρι!!!!!!!!!!!!!!

Χιόνια στο καμπαναριό .....

Χιόνισε απόψε .... και είναι μαγικά!

ξυλινα σπιτάκια ζωγραφισμένα με ακρυλικό ....... 

η ώρα πήγε 1:30 .... ώρα για ξεκούραση !

ΥΓ. Κάτια σε περιμένω στο χωριό μου! 

Χριστούγεννα ήρθαν .... και πάλι!

Ναι ... είναι αλήθεια .... χάθηκα!

Και πάλι .... 

Από επιλογή;

Δεν ξέρω να σας απαντήσω ...... 

Όμως δε σταμάτησα να κάνω αυτό που αγαπώ .... αυτό που με γεμίζει!

Εντάξει .... ίσως να έκοψα λίγο ρυθμούς ..... η καθημερινότητα είναι μάγισσα και σε μαγεύει τόσο πολύ που ξεχνάς πολλές φορές πως χρειάζεσαι και εκείνο το μισάωρο του δικό σου!

Με αυτά και με εκείνα ήρθαν ......  και πάλι τα Χριστούγεννα!

Και αν έχεις και μικρά παιδιά ... τα Χριστούγεννα έρχονται πάντα νωρίτερα! 

Θέλοντας και μη! 

Φέτος αποφασίσαμε λόγω και κάποιων απωλειών αγαπημένων προσώπων μας ο στολισμός μας να γίνει σε λίιιιιιγο διαφορετικό στυλ!

έτσι επιστρατεύτηκε όλη η οικογένεια και άρχισε τις εξορμήσεις στη φύση ....

Τα υλικά μαζεύτηκαν!

Η μαμά έπιασε τον μαρκαδόρο!

Και το σκηνικό μας στήθηκε και φέτος!

Κουκουνάρια! Φλούδες δέντρων! Κλωνάρια ελιάς κομμένα και ζωγραφισμένα με θέμα το δάσος!

Το τζάκι μας δε θα μπορούσε να μη φορέσει τα καλά του .... 

Το θέμα το ίδιο ... και το αποτέλεσμα για φέτος τελείως διαφορετικό από τα κλασικά χρώματα και μοτίβα των Χριστουγέννων!

Δεν ξέρω πως σας φαίνεται .... εμείς πάντως το αγαπήσαμε πολύ το δεντράκι μας φέτος!

Και ας ξενίζει σε κάποιους που το είδαν από κοντά!

Δε χορταίνουμε να κλείνουμε όλα τα φώτα στο σπίτι και να απολαμβάνουμε παραμύθια και παιδικές ταινίες δίπλα στο τζάκι!

Εύχομαι σε όλους μας καλές γιορτές!

Γεμάτες υγεία .... χαμόγελα .... ΄τύχη!


Υ.Γ. Κάτια στολιστήκαμε .... έλα να μας δεις!