Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

To παιδί μιας εργαζόμενης ξενιτεμένης μάνας .......

Η ξενιτιά ειναι βαριά!
Δεν εχουν σημασια τα χλμ ......
......... η ξενιτιά ειναι ξενιτιά!

Τα "συν" ειναι περισσότερα ... δεν το συζητω!
Και μόνο που μεγαλώνεις το παιδί σου με όρια και ¨κανόνες¨ που βαζεις εσυ και ο μπαμπας ειναι το βασικότερο!
Το "μακριά και αγαπημένοι" ειναι σοφή κουβέντα τελικά!
Πολύ σοφη!!!!!!!!!!

ΟΜΩΣ ...... έρχονται και τα δύσκολα!
Και εκει συνεχίζεις να είσαι μόνος ..... και να ψαχνεις την καλύτερη δυνατή λύση για όλους ... μα πάνω απο ολα για το παιδί σου!!!!

Για το παιδί που έχει μάθει τον κόσμο απο τότε που το κουβαλούσες στο μαρσιπο μαζί στο γραφείο!
Για το παιδι που έχει πάει σε ολες τις κοινωνικές υποχρεώσεις ( χαράς και πόνου) απο τα γενοφάσκια του!
Για το παιδί που δεν κοιμάται το μεσημέρι γιατι μόλις σχολάει απο το σχολειο καθεται στο γραφείο με τη μαμα!


Αυτό το παιδί όμως με πέρνει αγκαλιά τα βράδια για καληνυχτα και μου λέει ....... 
- "μαμα περασα πολυ ομορφα σημερα μαζι σου!"
- "μαμα σε ευχαριστω που μου εμαθες πως να διαβαζω το κόμμα στους αριθμους (τα δεκαδικά μαθαιναμε στο γραφειο)!"
- "μαμά κοιτα .... ξερω να μετράω με το χαρακα"
- "μανουλα δώσε μου το τριγωνάκι σου να φτιαξω πραγματακια"
- "μαμα θα πληρωσω εγω στο μαγαζι ετσι; και θα παρω και τα ρεστα"

αυτο το παιδάκι ομως κουράστηκε!
Και  εχει δίκιο!
ΑΠΟΛΥΤΟ δίκιο!

απο τις 07:00 το πρωι στο πόδι ...... σχολειο, γραφειο ..... και επιστροφή στο σπίτι στις 17:00!
πόσο να αντεξει!

- παιδακι ειμαι και εγω βρε μαμα ...... δεν μπορω αλλο!!!!!!!!

ετσι μου ειπε χθες βραδυ!
και την πηρε το παράπονο!
και εμενα μαζι ..... γιατι ξέρω οτι δεν μπορώ να κανω κατι!
δεν μπορω να το διορθώσω αυτο!

δεν θέλει να παει αλλο σχολειο!
μονο βόλτες λέει θέλει .... να ημαστε ολη μέρα αγκαλιά και να κανουμε βόλτες!

το μωρακι μου ................!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
αμ εγω δε θελω;

ΑΛΛΑ ....... ειναι το παιδί μιας εργαζόμενης ξενιτεμένης μάνας!
και το "μακριά και αγαπημένοι" που λέγαμε πριν .... εχει και το ανάλογο τίμημα!

μιλήσαμε αρκετά χθες!
και προσπάθησα να της εξηγήσω οτι δεν ειναι ολες οι μανουλες ιδιες!
δεν ξερω αν μπόρεσε να καταλάβει!
η αλήθεια ειναι οτι δεν εχω την απαιτηση να καταλάβει!!!!!!!

- "Ενταξει μαμα ..... ας φτιαξουμε ενα ημερολογιο!
Σαν αυτο που ειχαμε τα χριστουγεννα!"

και μου έφερε μια κολλα Α4 απο το γραφειο ......... 




Το βράδυ που επέστρεψε ο μπαμπάς μας απο το γραφείο και η μικρή κοιμόταν .... μιλούσαμε για την κατάσταση αυτη και του έλεγα τι μου είπε η Φέλια!

Οταν τον ρώτησα στο τέλος :

-" είναι μακριά ακόμα η Αμερική" ...

με κοίταξε μέσα στα μάτια με απογοήτευση, μου έπιασε το χερι και μου έιπε ..... 

- " πάψε και κολύμπα"!!!!!


9 σχόλια:

KATERINA είπε...

Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο σε νιώθω!! Ή μάλλον ναι, μπορείς!

Καμιά φορά βρίσκομαι με δικούς μου ανθρώπους και ακούω κάτι σαν "κάνε αυτό..." ή "όχι έτσι, αλλιώς..." και δεν απαντώ γιατί δεν μου περνάει από το μυαλό ότι μπορεί να απευθύνονται σε μένα!! Έχω συνήθισει τόσο πολύ να παίρνω την ευθύνη και να αποφασίζω για το παιδί, όπως και να λούζομαι μόνη με τον άντρα μου τις συνέπειες, που πια όταν είμαι ανάμεσα σε κόσμο που μπορεί να υπολογιστεί ως ένα χέρι ακόμα, λειτουργώ σαν αγρίμι!!

keywoman είπε...

Πολύ με συγκίνησες!Και να φανταστείς δεν είμαι μάνα,σκέψου και να ήμουν...

Ρούλα - Σμαραγδένια είπε...

Yπάρχουν πολλοί που θα σε καταλάβουν....πίστεψέ το ..και μια απο τούς πολλους και εγώ...... αυτό το..(σκασε και κολύμπα)..εχει ειπωθεί πριν απο πολλα πολλα χρόνια ...οταν οι δυό μας και ενα μωρό τότε..ήταν όλη μας η περιουσία.....σε ζωές...στραβά...ίσια..ηταν δικές αποφάσεις...απλώς πολύ αγάπη και κουράγιο για τις αντιξοότητες και αισιοδοξία για όταν τα πράγματα πηγαίναν καλήτερα....αυτό ήθελα να σου πώ.....να έχεις κουραγιο και ελπίδα....φιλακια πολλα γλυκια μου και στην μικρούλα μας έχει δίκιο το παιδί ...τα παιδιά ειναι τόσο αθώα!! και η ερωτήσεις τόσο αφοπλιστικές!!!!

Μαρία είπε...

ο Θεος μαζι σας..ολα θα γινουν..χαρουμενη μερα..τα φιλια μου

ΜαΘε είπε...

με συγκινησες παρα πολυ,αν και δεν εχω παιδακι ακομη.δεν εχουμε ξενιτευτει με τον αντρα μου αλλα πιστεψε με μπορω να καταλαβω απολυτα το "σκασε και κολυμπα",οταν ειμαστε 2 ανεργοι φρεσκοπαντρεμενοι που θελουμε να κανουμε ενα παιδακι και οι καταστασεις δε μας αφηνουν και ψαχνομαστε συνεχεια για το "τι κανουμε τωρα ρε μωρακι?που παμε?",κι ομως συνεχιζουμε να το παλευουμε και να προσπαθουμε μονοι μας να τα βγαλουμε περα(εχουμε τουλαχιστον την οικογενεια μου στηριγμα μας.ειναι κι αυτο κατι).βουρκωσα με τη φραση "παιδακι ειμαι ρε μαμα" αλλα σας βγαζω το καπελο που "κολυμπατε"μονοι σας.το παιδακι σας θα το καταλαβει οταν μεγαλωσει και θα ναι πολυ περηφανο!!

Eυθυμία Κάρμη είπε...

Βάσια μου!!!!!
Αγαπημένη μου ,Βάσια μου!!!!
Πόσο μα πόσο δυνατά ηχούσε μέσα μου η ανάρτηση-παράπονο σου!!!
Η αγάπη που τρέφεις για την μικρή Φέλια ,είναι τόοοσο φανερη!!!

" το παιδί μιας εργαζόμενης μάνας...!!! πόσο με συγκίνησε και ταυτόχρονα, πόσα μ'έκανε να θυμηθώ....τον καιρό που ημουν μικρο και η μαμά μου ήταν στην δουλειά και με κρατούσε ο παππούς...τις μέρες που πήγαινα πότε στην δουλειά του μπαμπά και πότε στην δουλειά της μαμάς...
την επόχή που πιο μεγάλη πια ,
έπρεπε να προσέχω έγω τα μικρότερα...και πόσα άλλα ακόμα!!!!!

Μα πάντα είχα , μια τρυφερή αγκαλιά και ένα
"σ'αγαπώ , καληνύχτα" κάθε βράδυ!!!

Και να σου πω ετούτο, πάντα ήξερα ότι είχα την αγάπη της και σε ότι θα χρειαζόμουν θα ήταν δίπλα μου!!! Ετσι και η μικρή Φέλια Θέλει τώρα την γλυκιά μανούλα δίπλα της ,αλλά μέσα η αγάπη της μανούλα που φυτρώνει ,κάποια στιγμή θα την κάνει να καταλάβει πολλά!!!!!

Σε φιλώ και εύχομαι αλλά και προσεύχομαι , να ξέρεις , για σας!!!

Υ.Γ Να δώσεις ένα γλυκό φιλάκι από μένα στην Φέλια!!!

Konstantina είπε...

Αχ Βάσια μου πόσο σε καταλαβαίνω!!!!!!!!!!! Είπαμε...δύσκολο το φευγιό και η μοναξιά, αλλά ήταν επιλογή μας, γι' αυτό το "σκάσε και κολύμπα"...μας πάει!!!
Όσο για τη Φέλια, έχει κι αυτή τα δίκια της, και εμένα ο Γιώργος δε θέλει να πηγαίνει άλλο στον παιδικό, "λίγες μερούλες ακόμα" του λέω...αλλά αυτό το λέω πολλές μέρες τώρα και έχει βαρεθεί πια το παιδί!!
Υπομονή καλή μου!
Η Αμερική πέφτει μακριά...μην το σκέφτεσαι!!
Χρόνια σου πολλά και από εδώ!! Να είσαι καλά...ΥΓΕΙΑΑΑΑΑ, όλα τα άλλα θα έρθουν!!
Φιλάκια πολλά

Φιλία είπε...

Βάσια μου, κούκλα μου....
Δε λέω, έχει δίκιο το παιδί, έχεις δίκιο κι' εσύ όμως. Καλά κάνετε και μεγαλώνετε το παιδάκι σας μόνοι! Κι' εκείνο, αφού έχει εσάς δίπλα του, την ασφάλεια που του παρέχετε και την αμέριστη αγάπη σας - τα βλέπει όλα αυτά, μη νομίζεις - είναι και θα είναι ευτυχισμένο. Αν αγανακτεί καμιά φορά - όλοι το παθαίνουμε - τα θετικά είναι τόσα πολλά και πολύτιμα, που γρήγορα ξεχνιέται η "δύσκολη" φάση!
Να είστε καλά, να έχετε υγεία, δύναμη και αισιοδοξία. Όλα θα πάνε καλά. Υπάρχει ΑΓΑΠΗ κι' αυτό είναι ΠΟΛΥ!!!!!!!!
Φιλάκια

Μαζί... KaPa είπε...

Υπέροχο...Με συγκίνησες, με τάραξες!! Καταλαβαίνω την αγωνία και τον πόνο σου.
Να σου πω πως εγώ για να μην ζήσω όλα αυτά, ζούσα με τον παππού και τη γιαγιά. Οι γονείς μου ήθελαν να με προστατεύσουν...Είμαι πια ολόκληρη γυναίκα, σύζυγος, μητέρα , εργαζομενη.Η τρύπα μένει ανοιχτή.Δεν έκλεισε ποτέ. Τα χαμένα χρόνια δεν αναπληρώνονται...Κράτα την κοντά σου.Οσο δύσκολα κι αν περνάτε, η ιστορία θα δέιξει πως έπραξες το σωστό!! Κράτα την κοντά σου...μάνα και κάνε κουράγιο!!!