Στην παραλία με τον Ηλιά .....

Οι ψηλές ...... έτσι μας φώναζαν με την Γεωργία!

και εμείς τσαντιζόμασταν που δεν μπορούσαμε να βρούμε μια μπλούζα της προκοπής με μανίκια μακριά .... όλα ήταν σαν βαφτιστικά μας!

χαχαχαχαχαχα ..... 

Γέλια - κλάματα - απογοητεύσεις - έρωτες - χωρισμούς .... εκείνη η πλατεία στο Μαρούσι έχει ακούσει πολλά από εμάς ...... 

και ήρθε ή ώρα που διαλέγουμε το νυφικό μου .... και μετά η ώρα που μου αλλάζει τα στέφανα ..... και εκείνες οι ατελείωτες  ώρες που περιμένει απέξω να γεννήσω .... και μετά που κρατώντας στην αγκαλιά της την Φέλια ξέρω πως έχω διαλέξει τον καλύτερο άνθρωπο για νονά ..... 

και έρχεται η ώρα να διαλέξουμε το δικό της νυφικό .... και βλέποντας το κοριτσάκι μου ντυμένο στα λευκά δίπλα της στην εκκλησία καταλαβαίνω πως τα χρόνια πέρασαν .... αλλά αυτό που έχουμε είναι τόσο δυνατό ...... 

Την πρωτοχρονιά του 2011 τους κάνουμε ποδαρικό ...... βασικά όχι ακριβώς εμείς ..... ένα μικρό κουτάκι που πετάξαμε στο πάτωμα .... ένα κουτάκι με 2 πιπιλίτσες ..... 

Την Καθαρά Δευτέρα της ίδιας χρονιάς με παίρνει τηλέφωνο και μου απαγορεύει την είσοδο στο σπίτι της ..... είναι έγκυος!

Και εγώ πετάω από την χαρά μου ... δεν ξέρω ..... πως γίνεται να λατρεύω ήδη ένα σποράκι ?

Το σποράκι μεγαλώνει ... και μεγαλώνει ..... και μεγαλώνει ... και μεγαλώνει ....

Και ξημερώματα 04/10/2011 μένω ξάγρυπνη ...... μακριά της πολλά χλμ .... όμως τόσο κοντά της .... να πονάω μαζί της ... να αγωνιώ παρέα της .... και όταν ο Δημήτρης με πήρε και μου είπε γεννήσαμε .... ήταν σαν να κρατούσα στα χέρια μου κι εγώ το μπεμπάκο .....  

ο φούσκας μας ..... 

ακόμα και η Φέλια "λιγουρευόταν" να τον φάει, να τον τσιμπήσει, να τον ζουλήξει .. 

και ο φούσκας μεγάλωσε ..... και δεν μπορούσε να συστήνεται στα κορίτσια ως φούσκας .... επρεπε να αποκτήσει το ονοματάκι του και αυτός ..... 

ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΊΑ ΜΕ ΤΟΝ ΗΛΊΑ 

λοιπόν στις 02/09/2012 

τα προσκλητήρια μας με αληθινά κοχύλια και αστερίες βαμμένους ..... 

(κάθε άνοιξη μαζεύουμε με την μικρή στην παραλία στο Καβούρι)

οι μπομπονιέρες μας ζωγραφισμένες όλες στο χέρι 

το βιβλίο ευχών με ζωγραφισμένο εξώφυλλο στο χέρι και αυτό 

'Ολα ήταν υπέροχα ...... και ο Ηλίας μας το πιο ήσυχο μωράκι ..... 

Να είσαι γερός Παναγιά μου ....στο κορμάκι και στην ψυχή!

Και όλα όσα βάλεις μέσα στο μυαλουδάκι σου να τα κάνεις πραγματικότητα!

Μη ξεχάσεις ποτέ πως εκτός από την μαμά και τον μπαμπά που σε λατρεύουν .... υπάρχουν ακόμα 2 άνθρωποι στη ζωή σου που θα είναι πάντα δίπλα σου!

Σε αγαπάω μπουρμπουλήθρα μου!!!!

Η ώρα της επιστροφής ......

Πέρασε ένας χρόνος έτσι;

Η τελευταία μου ανάρτηση ήταν .... πέρσι!

Πολλά τα γεγονότα από τότε ...... άλλα καλά .... άλλα άσχημα!

Τι σημασία έχει .... όλα για τους ανθρώπους δεν είναι;

Ομολογώ ότι μου λείψατε!

Προσπαθούσα να σας παρακολουθώ όσο μπορούσα αλλά .... 

ΕΎΧΟΜΑΙ πραγματικά να είστε όλοι καλά!

Από τον Αύγουστο μέχρι σήμερα έχω καταπιαστεί με πολλά .... θα σας τα δείξω μην μου ανησυχείτε! 

Σήμερα όμως - όπως αποκαλύπτει και ο τίτλος της ανάρτησης μου - θα σας δείξω ένα ρολόι τοίχου που έφτιαξα για την κουζίνα μας!

Θέλαμε ένα ρολόι που να μας αρέσει φυσικά αλλά ταυτόχρονα να είναι μεγάλο και ευανάγνωστο, μιας που η μικρή μας είναι στην φάση εκμάθησης της ώρας!

Και επειδή δεν μπορέσαμε να βρούμε κάτι που να μας ικανοποιεί, αποφασίσαμε με τον άντρα μου να συνεργαστούμε και να φτιάξουμε κάτι εμείς!

Λοιπόν .... για πείτε!

το αρχικό σχήμα του ρολογιού κόπηκε από ένα κομμάτι ξύλου και τα νούμερα και οι υποδιαιρέσεις σκαλίστηκαν μία μια και βάφτηκαν με ακρυλικό

η εσοχή στην μέση έγινε  με κρακελέ και ντεκουπαζ 

και επειδή μου φαινόταν πολύ άτονο πάνω στον τοίχο .... αποφάσισα να βάψω λίγο και αυτόν 

καλή συνέχεια σε ότι κι αν φτιάχνετε ... θα τα πούμε σύντομα και πάλι!

Decoupage σε ύφασμα ....

Καλημέρα και καλό μήνα να έχουμε!

Ο επίσημος μήνας των ελληνικών διακοπών μόλις ξεκίνησε ..... για να δουμε .... πως θα μας παει!!!

Σήμερα θα σας δείξω τη μέθοδο decoupage εφαρμοσμένη σε ύφασμα!

Φυσικά ξεκινήσαμε τους πειραματισμούς στην Φέλια ... που αλλου!

Η πειρατίνα είναι κομμάτι απο χαρτοπετσέτα (λιιιιιιγο πειραγμένο απο εμενα) και το κείμενο γραμμένο με χρώματα υφάσματος.

Πως σας φαινετε;

το πείραμα πέτυχε ..... και όπως κάθε φορά η μικρή ζητάει τα δώρα που θα κάνει σε φίλους της να είναι φτιαγμένα απο την μαμά .... μαζί με την μαμά 

και μια πιο κοντινή 

Πάντως η μικρή Πέγκυ έδειξε μεγάλο ενθουσιασμό!!!!!

Και ναι λοιπον ..... το παραδέχομαι!

Ζηλευω!

Τι?

Ολα για τους άλλους ?

Θέλω και εγω ........

μια υφασμάτινη τσαντούλα για την παραλία για τα προσωρινά μου είδη!

Να σας δείξω ......

Το καλοκαίρι καλά κρατει!!!

Καλά(?) κρατιόμαστε (με τα χίλια ζόρια) και εμεις!!!

Χωρίς  πολλά λόγια θα σας δείξω κάποια πραγματάκια που εχω φτιαξει!!!

Βαζάκι απο μαγιονέζα ...... 

μπουκάλι απο βότκα ......

(λίγο είχε μείνει ..... μη νομίζετε οτι αδειασα ολο το μπουκάλι!

έβαλα και λίγο πάγο .... λίγη πορτοκαλάδα .... και στην υγειά μας!!!!!) 

 

διακοσμητικά απο ξύλο 

ξύλινα κουτάκια ..... 

 καμβάδες ..... 

 καδρακι ξύλινο  ....

πέτρα ....... 

Οοοοολα με τη μεθοδο του decoupage!!!!!

Καλά να περνάτε οτι και αν κάνετε .... όπου κι αν είστε!!!!!!

To παιδί μιας εργαζόμενης ξενιτεμένης μάνας .......

Η ξενιτιά ειναι βαριά!

Δεν εχουν σημασια τα χλμ ......

......... η ξενιτιά ειναι ξενιτιά!

Τα "συν" ειναι περισσότερα ... δεν το συζητω!

Και μόνο που μεγαλώνεις το παιδί σου με όρια και ¨κανόνες¨ που βαζεις εσυ και ο μπαμπας ειναι το βασικότερο!
Το "μακριά και αγαπημένοι" ειναι σοφή κουβέντα τελικά!

Πολύ σοφη!!!!!!!!!!

ΟΜΩΣ ...... έρχονται και τα δύσκολα!

Και εκει συνεχίζεις να είσαι μόνος ..... και να ψαχνεις την καλύτερη δυνατή λύση για όλους ... μα πάνω απο ολα για το παιδί σου!!!!

Για το παιδί που έχει μάθει τον κόσμο απο τότε που το κουβαλούσες στο μαρσιπο μαζί στο γραφείο!

Για το παιδι που έχει πάει σε ολες τις κοινωνικές υποχρεώσεις ( χαράς και πόνου) απο τα γενοφάσκια του!

Για το παιδί που δεν κοιμάται το μεσημέρι γιατι μόλις σχολάει απο το σχολειο καθεται στο γραφείο με τη μαμα!

Αυτό το παιδί όμως με πέρνει αγκαλιά τα βράδια για καληνυχτα και μου λέει ....... 

- "μαμα περασα πολυ ομορφα σημερα μαζι σου!"

- "μαμα σε ευχαριστω που μου εμαθες πως να διαβαζω το κόμμα στους αριθμους (τα δεκαδικά μαθαιναμε στο γραφειο)!"

- "μαμά κοιτα .... ξερω να μετράω με το χαρακα"

- "μανουλα δώσε μου το τριγωνάκι σου να φτιαξω πραγματακια"

- "μαμα θα πληρωσω εγω στο μαγαζι ετσι; και θα παρω και τα ρεστα"

αυτο το παιδάκι ομως κουράστηκε!

Και  εχει δίκιο!

ΑΠΟΛΥΤΟ δίκιο!

απο τις 07:00 το πρωι στο πόδι ...... σχολειο, γραφειο ..... και επιστροφή στο σπίτι στις 17:00!

πόσο να αντεξει!

- παιδακι ειμαι και εγω βρε μαμα ...... δεν μπορω αλλο!!!!!!!!

ετσι μου ειπε χθες βραδυ!

και την πηρε το παράπονο!

και εμενα μαζι ..... γιατι ξέρω οτι δεν μπορώ να κανω κατι!

δεν μπορω να το διορθώσω αυτο!

δεν θέλει να παει αλλο σχολειο!

μονο βόλτες λέει θέλει .... να ημαστε ολη μέρα αγκαλιά και να κανουμε βόλτες!

το μωρακι μου ................!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

αμ εγω δε θελω;

ΑΛΛΑ ....... ειναι το παιδί μιας εργαζόμενης ξενιτεμένης μάνας!
και το "μακριά και αγαπημένοι" που λέγαμε πριν .... εχει και το ανάλογο τίμημα!

μιλήσαμε αρκετά χθες!

και προσπάθησα να της εξηγήσω οτι δεν ειναι ολες οι μανουλες ιδιες!

δεν ξερω αν μπόρεσε να καταλάβει!

η αλήθεια ειναι οτι δεν εχω την απαιτηση να καταλάβει!!!!!!!

- "Ενταξει μαμα ..... ας φτιαξουμε ενα ημερολογιο!

Σαν αυτο που ειχαμε τα χριστουγεννα!"

και μου έφερε μια κολλα Α4 απο το γραφειο ......... 

Το βράδυ που επέστρεψε ο μπαμπάς μας απο το γραφείο και η μικρή κοιμόταν .... μιλούσαμε για την κατάσταση αυτη και του έλεγα τι μου είπε η Φέλια!

Οταν τον ρώτησα στο τέλος :

-" είναι μακριά ακόμα η Αμερική" ...

με κοίταξε μέσα στα μάτια με απογοήτευση, μου έπιασε το χερι και μου έιπε ..... 

- " πάψε και κολύμπα"!!!!!

Χρωστάω μια δημοσίευση .....

Χάθηκα .... η αλήθεια ειναι αυτη!

Μπλεξίματα .... υποχρεωσεις ..... δουλεια πολύ (χωρις οικονομικό αντίκτυπο .... μη τα θελουμε και ολα!!!!!)

Μου λείπετε .... αλλά περνάω τη φάση μου και εγω!

Που θα πάει ... θα μου περασει!!!!

Αυτή την ανάρτηση την χρωστάω!

Πρίν απο καιρό ήρθε ένα δεμα στο γραφείο ......... 

Τεράαααααααααστιο .......... με γνωστό αποστολέα ............. ΡΟΥΛΑ ΣΜΑΡΑΓΔΑΚΗ!!!!!!

Δεν το άνοιξα ..... κρατήθηκα!

Άλλωστε δεν ήμουν εγώ ο παραλήπτης .....άσχετα αν το κουτί είχε τα δικά μου στοιχεια επάνω!

Οταν πήγαμε σπίτι το ανοίξαμε ...... και βγάζαμε .... βγάζαμε .....βγάζαμε ..... χαρτιά απο μέσα!

- Μα μαμά ..... τι έχει μέσα?

Την είχε φάει η αγωνια ..... αλλά δεν μαρτυρούσα!

- Ωωωωωωωωωωωωωωωωωω .................. μαμάαααααααααα??

Ειναι δικό μου;

Ειναι τεραστιο!

Αρχισε να χοροπηδάει .... να φωνάζει γιουπιιιιιιιιιιι ......... να με φιλάει!

Μα δεν είναι τελειο? 

Εδώ τρελάθηκα εγω μόλις το είδα .... φανταστείτε χαρά η μικρή!!!!!!

Δεν ξέρω πόσα ευχαριστώ πρέπει να πούμε!

Δεν ξέρω αν το "ευχαριστώ" μπορεί να συμπεριλάβει όλα τα συναισθήματα που ένιωσε το μικράκι μου ..... αν μπορεί να περιγράψει όλες τις ευτυχισμένες φατσούλες της μικρής μου!!!

Χρωστάω φωτογραφίες με το περιεχόμενο και τα μικρά ζουμπουρλουδικα χεράκια να παιζουν!

Φωτο με τα δικα μου χερια φτυαρια δεν σας βαζω!

Ναι καλε ........ παιζω και εγω μαζι!

Ρούλα ....... Γιώργο 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ μέσα απο την ψυχή μου για τις όμορφες στιγμές που χαρίζετε σε εμενα και το μικρό μου!

Σας ευχαριστώ που σκεφτήκατε ενα "ξένο" παιδάκι ......το δικό μου!

Αλλά αυτό σημαίνει να είσαι ΓΟΝΕΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΠΟΥΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

και τους τίτλους αυτούς τους αξίζετε και τους στηρίζετε με το παραπανω!!!!!!!!!!!!